Puppy Safie

Deze week sta ik er alleen voor. Prompt ga ik zondag door mijn rug als ik Safie wil optillen voor de trap. De eerste paar nachten laat Safie zich niet horen, maar woensdagnacht piept ze zachtjes. Waarschijnlijk omdat Florio onze kat naar boven gaat om bij mij op bed te gaan liggen.

Safie vreet alles op wat ze tegenkomt op straat. Als ze aangelijnd is kan ik het nog afpakken, maar los vliegt ze weg met haar buit. Sommige voorwerpen (papier, blikje) neemt ze mee in de bek om het ergens verderop weer los te laten.

Het zalfje tegen een allergische reactie op haar onderbuik heeft weinig effect. De onderbuik wordt roder en warmer van dat zalfje. Dus maar gestopt. Het gekke is dat Safie nergens last van schijnt te hebben, niet van de allergie en niet van het zalfje.

Engels bulldogje werkt ook (althans de bazin) in dit kantoorpand en is verkouden (kennelhoest?). Ook moet er nog een jonge witte herdershond zijn. Als de printer op kantoor aan het werk is, staat Safie er met grote ogen naar te kijken. Ze vindt dit een heel boeiend apparaat.

Op puppytraining leren we: ‘Ga maar in het doosje’. De bedoeling is dat je via telepathie het hondje leert in de doos te gaan zitten.

Zaterdagavond zit ik uitgezakt tv te kijken en opeens is het beeld weg. Safie heeft net de coaxkabel doorgebeten. Naast de coaxkabel zit de stroomdraad. Je moet er toch niet aan denken ..