Puppy Safie

Deze week is Joh. naar een conferentie in het buitenland. ’s Avonds zitten we gezellig met z’n drieën bij elkaar. Florio op zijn vachtje, Safie in haar mandje; rondom de stoel waarin ik zit. We moeten moed verzamelen om naar buiten te gaan.

Safie heeft de eerste zak van 17 kilo hondenbrokken op.

Bij Oostenburg kom ik een puppywalker van de KNGF tegen. Ze is aan haar tweede hond bezig. Het afstaan van haar eerste puppy heeft ze opgelost door direct weer een nieuwe pup te nemen. Verder word ik door iemand herkend vanwege het hondje. Hij woont bij ons in de buurt. Het is toch een merkwaardig fenomeen: zonder hond kan je in hetzelfde gebouw werken en in hetzelfde dorp wonen maar geen praatje maken, maar met een puppy word je herkend, overal aangesproken of begroet.

Op verzoek van de verpleging naar Ma in Emmen geweest. Dit is uitgelopen op een fiasco. Door haar ziekte is Ma vreselijk achterdochtig; iedereen spant samen. De enige die nog iets goeds kon doen in haar ogen was Safie.

Op de puppytraining hebben Safie en ik eindeloos geoefend: naast elkaar lopen en met een ontspannen lijntje. Een beetje daas waren we wel na afloop, want als de lijn strak stond moest ik direct weer keren. Daarna moesten we de oefening ‘Op je plaats’ nog laten zien. Safie was zo blij een lekker matje te zien dat ze direct ging liggen en bleef liggen.

Pepper en Safie zijn bevorderd naar een hogere puppyklas. Voor de puppywalkers betekent dit een uurtje langer slapen op zaterdagochtend. Anja en ik moeten allebei een klein uur rijden voordat we in Lelystad zijn.