Puppy Safie

Maandagochtend komen we in een ijskoud kantoor. Er was brand geweest in de kelder en Jan had tegen de stank de cv uitgedaan en de ramen open. Het rook niet meer, maar het was akelig koud. Zelfs Safie bleef maar in beweging om het maar wat warmer te krijgen.

Het oefenen van het commando ‘melden’ lijkt Safie in verwarring te brengen. Het aantikken met haar neus tegen mijn hand deed ze al, als ze nodig moest, maar niet in eigen huis zat. Nu gaat ze op haar gatje zitten en kijkt mij een tikkeltje bevreemdend aan. Na een paar dagen lijkt het kwartje te vallen en tikt ze met haar natte neus tegen mijn hand als ik ‘melden’ roep.

De ene dag loopt Safie als een zonnetje aan het slappe lijntje, de andere dag is er geen land met haar te bezeilen, als we langs de drukke gracht lopen. Ze blaft dan zelfs naar de auto’s.

Zondagmiddag lopen we achter op het pad, als Safie al vanaf grote afstand Chantal herkent. Ze vliegt er op af. Daarna worden Mirjam en Bert begroet door haar en Chantal komt blij naar mij toe.