We gaan naar de Amsterdamse Poort, heen met de bus, terug met de metro. Van de buschauffeur mag Safie weer gratis mee. Ze gaat keurig onder de stoel liggen. Aanvankelijk gaat het volgen prima in het winkelcentrum, maar op het plein zijn ze bezig met afbouw stellages en vanaf dat moment is Safie heel onrustig en wil alle kanten opschieten. Bij het metrostation zijn ze aan het bouwen en tot verdriet van Safie betekent dat veel herrie. In de metro is ze weer rustig en gaat doodleuk in het gangpad liggen.

Mirjam, Bert en Chantal komen weer eens een avondje langs. Mirjam wil mij volgende week interviewen voor de Amstelgids.

Het verpleeghuis van mijn ouders heeft een groot binnenplein met een terras. Het is daar altijd gezellig druk met mensen, winkelwagentjes en diverse karretjes (schoonmaak, was e.d.) en Safie trekt veel belangstelling. Hier oefen ik met haar ‘af’. Dat valt niet mee, want er valt veels te veel te bekijken en iedereen wil haar lokken of aanhalen. Maar na een tijd is ze zo moe, dat ze er gewoon bij gaat liggen en op deze manier alles volgt.

Wij hebben een feestje op een boot. Safie gaat die dag maar naar Mieke, want ik durf dit niet aan. Zelf hou ik niet van water, maar Safie mag niet van water houden. Natuurlijk vraagt nu iedereen naar Safie.

Omdat de loopsheid praktisch afgelopen is, gaan we een middagje in het Diemerbos lopen. Safie is echt door het dolle heen. Eindelijk weer los lopen en lekker hollen.

Safie vindt het maar niets als de grote honden belangstelling voor haar hebben nu ze loops is. Weghollen wil ze. De kleine hondjes mogen wel snuffelen aan haar.

Safie is jarig, ze is nu een jaar. Ik maak een chocoladetaart in de tulbandvorm voor haar puppyklas. De taart was in een mum van tijd schoon op.

In Emmen mogen we de nieuwbouw van het verpleeghuis alvast bewonderen. Het is nog niet klaar, maar we krijgen zo wel alvast een aardig beeld hoe de nieuwe kamers worden. Safie trippelt rustig mee.