Puppy Safie

Weer met bus en metro naar Amsterdamse Poort geweest. Op de terugweg gaan we naar de schapen… Safie vindt de schapen eerst vreemd en de schapen lopen ook bij het hek weg, maar opeens gaat ze kwispelstaarten en alle schapen komen naar haar toe.

Safie vindt het een hele klus om aangelijnd te lopen. Ze weigert dit de eerste 50 meter, daarna gaat het beter, maar af en toe gaat ze dan weer in de ankers. Ondertussen leert ze het dorp aardig kennen en weet ze ook wanneer ik via een omweg naar huis ga. We hebben ook nog een ijsvogeltje gezien.

Safie leer ik thuis ook te zitten. Dit lukt wel, maar blijven zitten is een ander verhaal. Zeker als er eten in de bak ligt. Bal of ander speeltje afgeven om dan weer weg te gooien: ophalen is goed, maar afgeven nog niet.
Ze kan een hele nacht zonder plassen, maar toch niet zindelijk, want overdag af en toe nog een plasje.

De boxer van eetcafe Lotgenoten raakt helemaal opgewonden van Safie. Tot onze schrik krijgt hij een attack en valt op de straat neer en laat zijn urine lopen. De baas en ik staan in gepaste stilte bij de boxer. Safie snuffelt wat aan hem en opeens zien we dat hij nog ademhaalt.

Aan kammen en borstelen heeft Safie nog een hekel. Het zijn ook wel scherpe instrumenten die bij de uitrusting van Safie zitten.

Samen met Pepper in de klas. Zit en Af / Lig geleerd. Naar de dierenarts geweest voor een inenting. Safie is te mager en moet dus meer voeding krijgen. Puppies horen een beetje bol te staan. Safie heeft meer deuken in haar lijfje. Toch eet ze goed en is levenslustig.

Deze week sta ik er alleen voor. Prompt ga ik zondag door mijn rug als ik Safie wil optillen voor de trap. De eerste paar nachten laat Safie zich niet horen, maar woensdagnacht piept ze zachtjes. Waarschijnlijk omdat Florio onze kat naar boven gaat om bij mij op bed te gaan liggen.

Safie vreet alles op wat ze tegenkomt op straat. Als ze aangelijnd is kan ik het nog afpakken, maar los vliegt ze weg met haar buit. Sommige voorwerpen (papier, blikje) neemt ze mee in de bek om het ergens verderop weer los te laten.

Het zalfje tegen een allergische reactie op haar onderbuik heeft weinig effect. De onderbuik wordt roder en warmer van dat zalfje. Dus maar gestopt. Het gekke is dat Safie nergens last van schijnt te hebben, niet van de allergie en niet van het zalfje.

Engels bulldogje werkt ook (althans de bazin) in dit kantoorpand en is verkouden (kennelhoest?). Ook moet er nog een jonge witte herdershond zijn. Als de printer op kantoor aan het werk is, staat Safie er met grote ogen naar te kijken. Ze vindt dit een heel boeiend apparaat.

Op puppytraining leren we: ‘Ga maar in het doosje’. De bedoeling is dat je via telepathie het hondje leert in de doos te gaan zitten.

Zaterdagavond zit ik uitgezakt tv te kijken en opeens is het beeld weg. Safie heeft net de coaxkabel doorgebeten. Naast de coaxkabel zit de stroomdraad. Je moet er toch niet aan denken ..

Ik breng in praktijk wat Serge, de trainer, mij geleerd heeft. Vanuit een luie stoel met een glas wijn Safie leren om in het doosje te gaan zitten. Wij kunnen dit weken volhouden, want Safie gaat lekker naast het doosje liggen en ik blijf maar drinken. Wel laat Florio een aantal malen zien wat nu de bedoeling is van dat doosje.

Florio laat Safie toe in haar etensbak. Verder stoeien ze wat. Helaas wil Florio niet met Safie wandelen, zodat ik nog steeds apart met hem een blokje om ga. (Ja, we hebben een kat die graag mee gaat wandelen!)

Mijn moeder is gevallen en ligt in het ziekenhuis. Safie en ik gaan er direct de volgende dag naar toe. Van de verpleging mag ik het hondje via de achterdeur naar binnen smokkelen en op een binnenplaatsje achterlaten. De receptie van de afdeling heeft zicht op het beestje. Ik heb Safie ook nog even aan mijn moeder laten zien (achter het glas), dat vond ze erg leuk.

Chantal, de blindengeleidehond, met Bert en Mirjam waren op bezoek. Dollepret. Chantal is ook zo gek op het piepballetje en gaf ook een concert. Bert is heel positief over het dagboek van Safie. Hij heeft altijd de eerste levensjaren van zijn honden gemist en ook nooit gehoord hoe hun puppyjaren waren. Bert heeft al van 4 instanties blindengeleidehonden gehad.

Pepper, de bruine labrador van de puppyklas, heeft kennelhoest en dus is Safie de enige in haar klasje. Marlia en Els zijn onze trainers. We bespreken de angst voor het verkeer van Safie, trekken aan de lijn, de deemoedsplasjes en oefenen nog wat met ga in je doosje. Komende weken moet ik Safie een overdosis aan druk verkeer geven en haar angst totaal negeren. Het trekken aan de lijn tegengaan door de andere kant op te lopen of stilstaan en haar negeren. De deemoedsplasjes komen omdat mensen over haar heen gebogen staan en dan over de kop aanhalen.
Verder blijkt dat Safie van de primaire naar de secundaire socialisatiefase (vanaf ongeveer de 12e week) is overgegaan. Ofwel de natuurlijke nieuwsgierigheid is nu veranderd in een angstfase en vluchtneiging. Dit duurt totdat ze ca een half jaar is, want dan gaat ze puberen.

Deze week dus veel wandelen langs drukke straten. Het is heel opmerkelijk dat Safie aanvankelijk wel goed meeloopt, maar na een tijdje lijkt het wel of ze het op haar heupen krijgt. Dan gaat ze ook als gek aan de lijn trekken. We komen ook steeds een koets met paard tegen. Volgens de koetsier is Safie echt niet bang.

‘Ga maar in het doosje’ schiet ook niet op, we blijven steken bij twee poten in de doos. Trap op lopen gaat wel, maar trap af (althans thuis) wil maar niet lukken. Het is een open wenteltrap en is dus ook best eng.

We zijn weer naar Emmen geweest. Dan brengen we Safie eerst naar mijn vader (die vindt dat prachtig) en gaan dan naar het ziekenhuis voor mijn moeder. Bij mijn vader was de hulp aan het schoonmaken en Safie was heel verstandig onder een tafeltje gaan liggen. Ze hebben zich suf gezocht naar het beestje en de hulp mocht van mijn vader niet in de buurt van het beestje stofzuigen. Als Safie niet slaagt als blindengeleidehond kan ze altijd nog bejaardenhond worden.

Safie en ik zijn naar Intratuin geweest voor wat nieuwe speeltjes. Een balletje met een touw eraan moet nu telkens mee naar buiten. Safie sjouwt er dan een paar meter mee en laat het dan weer liggen. Weggooien en terugbrengen gaat een paar keer goed en dan heeft ze alweer wat anders ontdekt. Brian, een buurjongen, speelt graag met Safie en wil ook dat balletje met touwtje weleens proberen. Hij slingert dat ding zo onze berk in.

Bij een zakelijke afspraak in Gouda heeft Safie 2 uur op de vingers van iemand mogen knabbelen. Af en toe zei de eigenaar ‘au’, maar verder heeft Safie zich voorbeeldig gedragen.

De puppybox met hondenvoer van Bonzo is eindelijk gearriveerd (brokjes, voer, blik en boekje).

Tijdens de puppyklas hebben Pepper en Safie het hele uur samen gespeeld in het lokaaltje. De puppywalkers hebben geleerd wat oversprong gedrag bij een hond is. Onze trainers, Frouke en Els, geven wat voorbeelden. Het gebeurt bij een conflict situatie en de hond gaat gapen of zich uitschudden (een mens zou zich achter de oren krabben).
Verder tips gekregen over het tegengaan van binnenplassen en het aangeven voor naar buiten willen. Enfin, ’s avonds thuis leg ik de riem bij de trap en prompt komt Safie hem brengen. Dus wij naar buiten en ja hoor … Een keer geloven we het niet (ze was pas nog uit geweest) en …