6/12/2004
Week 50 (20 weken en 12,5 kg)
Op straat geoefend met naast elkaar lopen en een ontspannen lijntje. Dat valt niet mee, terwijl we eind deze week dit 25 tellen moeten kunnen. ‘In het doosje’ lukt nu wel. Dit komt waarschijnlijk omdat Safie ‘op je plaats’ geleerd heeft.
We gaan naar de tandarts voor de halfjaarlijkse controle met gebitsreiniging (duurt een half uurtje). In de wachtkamer hoort Safie al wat hoge geluiden uit de behandelkamer komen en wil wel weer naar buiten. Als ik op de stoel lig voor de marteling, wordt Safie door de assistenten geknuffeld. Toch piept ze af en toe bij al die vreemde geluiden. Als we klaar zijn neemt de tandarts een paar foto’s van ons. Een patient in de wachtkamer ziet Safie en zegt: ”Oh was jij dat, ik vond het al zo’n raar geluid”.
Bert, Mirjam en Chantal komen op een avond langs. Chantal heeft een band met knipperlichtjes om, zodat je haar beter kan zien. Chantal gaat direct met een kluif op de vacht liggen. Safie kijkt eerst stomverbaasd toe en probeert dan Chantal te verleiden met haar andere speeltjes. Ze trekt echt alles uit de bench, maar het lukt niet. Als de kluif op is (Safie heeft daar een maand op liggen knabbelen), wil Chantal wel spelen. Een van de spelletjes is vechten met de voorpoten, terwijl ze op de achterpoten staan (zoals kangeroes vechten). Het blijkt dat Bert ook Kim Bols kent. Deze jonge Belgische vrouw wacht al 4 jaar op een blindengeleidehond.
Bij de kapper is Safie nogal onrustig. Ze wil alleen heel dicht bij me zitten. De kapster (heeft zelf een hond) had nog een goede tip: ‘op je plaats’ leren met de riem (heb je altijd bij je).
Een email-vriendin stuurt mij het volgende mailtje:
Ik heb een heel bijzonder verhaal voor je! Op 20 oktober was alweer de vierde sterfdag van mijn zusje. Mijn moeder en ik zijn naar het kapelletje gegaan waar haar as in de buurt is verstrooid. Op de ochtend van de 20ste brengt de postbode …….. het certificaat van het KNGF van het hondje Pientje. Certificaat met een foto erop. Het hondje Pientje op Piene´s verjaardag. Mijn moeder heeft in tranen het KNGF gebeld en het verhaal verteld. We hebben het certificaat meegenomen en bij de kaars gezet die mijn moeder voor Piene heeft aangestoken. Zodra mijn fotoprogramma weer genezen is, zal ik je de foto mailen. Pientje is een kruising tussen een Labrador, een Herdershond en nog iets, maar ziet eruit als een blonde Labrador. Onlangs heeft ze een brief en lieve foto´s van een snoeperig hondje ontvangen van het pleeggezin.
Het is ‘puppywalkers dag’. Lorna en Max, buurvrouw en buurhond, gaan mee. De serre puilt uit met mensen en honden. Er zijn ook een paar echte puppies. Het is moeilijk voor te stellen dat Safie een paar maanden geleden ook zo klein was. Mac, het broertje van Safie, is er ook, en het lijkt wel of Safie en Mac elkaar nog kennen.
We krijgen zelfs nog training binnen en buiten. De honden gaan daarna de kennel in en de walkers gaan dan lekker smikkelen in de serre. Als dank krijgen we allemaal een rugzak met inhoud mee naar huis.
We gaan met Safie naar het strand van IJmuiden. Het lijkt allemaal goed te gaan, eerst aan de lijn dan los. Safie rent lekker heen en weer. Het water lijkt haar niet te trekken. Op het moment dat we besluiten terug te gaan, is het net of Safie wat in de paniek schiet als ze ons niet ziet en dan rent ze als een gek weg richting Zandvoort. Enfin kilometers verder ….. Dus op de terugweg aan het lijntje en als een zoet meisje loopt ze mee. Ook keurig op haar gatje zitten kijken naar de ondergaande zon.