Puppy Safie

Safie is af en toe nog wat schrikkerig bij vreemde geluiden. Zelfs de mixer vindt ze niks. Ze komt speciaal naar de keuken om dit te melden met een afkeurend gejammer.

Mijn moeder houdt erg van planten. De laatste maanden ligt ze of in het ziekenhuis of thuis, en nu ligt ze in het revalidatiecentrum. En al die keren neem ik wat mee. In het begin zorgde ze nog wel voor de plantjes (ook al dreven ze vaak de potjes uit van te veel water), maar nu verzint ze dat niet meer. De medewerkers van Intratuin kennen Safie zo langzamerhand ook wel, dus ze wordt altijd geroepen, geknuffeld, krijgt een snoepje etc.

We gaan weer eens een dagje naar Emmen. Helaas mag Safie niet naar binnen in het revalidatiecentrum waar mijn moeder ligt. Ze blijft keurig op haar gatje in de auto zitten wachten. Tussen de middag maken we een lekkere boswandeling.

Op puppyles krijgen we weer les hoe we het trekken aan de lijn en het blaffen kunnen voorkomen. Volgens Helly heeft Safie ‘een pijl op haar hoofd’.

Feest bij Mirjam en Bert. Dus daar gaan we naartoe. Safie gaat als een dolle tekeer, af en toe ook gek gemaakt door Bert. De wijnglazen worden maar van het tafeltje gehaald, want met die staart van Safie zit niemand rustig. De hapjes laat ze liggen, maar als Bert iets in z’n hand heeft en vlak langs Safie gaat, pakt Safie het direct af.
De twee kluiven van Chantal worden ook buit gemaakt. Maar ja, je kan maar op een tegelijk kauwen dus het is nogal lastig om die twee kluiven in beheer te houden. Chantal is natuurlijk ook niet van gisteren. Het piepegeltje van Chantal is ook een leuk speeltje.

Twee buurthonden zijn aangevallen door andere honden bij de spoorbaan. Wesley heeft een hele jaap in zijn buik en Gyzmo is in zijn poot gebeten. Safie wil wel als troost met die twee op het hof spelen.

Ik heb weer een speeltje gekocht. Het is een grote hond (zo groot als Florio onze kater). Safie vindt het een raar beest en raakt het niet aan. Het blijft bovenop de bench liggen. Ik leg het beest een keer in haar mand en dan pakt ze het op en gaat ermee op de vacht liggen slapen. Ze gebruikt het als hoofdkussen.

Sinds kort schudt Safie zich uit, in elk geval na het borstelen of bij een nat pak.

Op puppyles leren we hoe we de hondjes het commando ‘melden’ moeten leren.

De familie van Joh. komt een avondje langs. Zoveel mensen in huis had Safie nog niet meegemaakt. Af en toe gaat ze daarom maar in haar bench liggen. Wel krijgt iedereen van haar een uitgebreide begroeting en sommigen krijgen ook nog wat extra aandacht als ze zitten.

Maandagochtend komen we in een ijskoud kantoor. Er was brand geweest in de kelder en Jan had tegen de stank de cv uitgedaan en de ramen open. Het rook niet meer, maar het was akelig koud. Zelfs Safie bleef maar in beweging om het maar wat warmer te krijgen.

Het oefenen van het commando ‘melden’ lijkt Safie in verwarring te brengen. Het aantikken met haar neus tegen mijn hand deed ze al, als ze nodig moest, maar niet in eigen huis zat. Nu gaat ze op haar gatje zitten en kijkt mij een tikkeltje bevreemdend aan. Na een paar dagen lijkt het kwartje te vallen en tikt ze met haar natte neus tegen mijn hand als ik ‘melden’ roep.

De ene dag loopt Safie als een zonnetje aan het slappe lijntje, de andere dag is er geen land met haar te bezeilen, als we langs de drukke gracht lopen. Ze blaft dan zelfs naar de auto’s.

Zondagmiddag lopen we achter op het pad, als Safie al vanaf grote afstand Chantal herkent. Ze vliegt er op af. Daarna worden Mirjam en Bert begroet door haar en Chantal komt blij naar mij toe.

De wereld is wit en Safie wil elke sneeuwvlok besnuffelen. Van de gladde straten heeft ze geen last ook al glijdt ze een paar keer uit. Sneeuwballen gooien vindt ze ook leuk, ze holt achter elke bal aan en hapt erin.

Safie heeft ontdekt dat je naar buiten kunt kijken. Als er nu een (bekende) hond buiten blaft, loopt ze ook naar het raam. Zelf blaft ze niet. Alleen op puppyles blaft ze telkens als een gek.

De hele week blijven we ‘melden’ oefenen en daarnaast ‘zit en wachten’ bij de deur. Ze moet niet als een gek door de deur heen en mij in de vaart meeslepen aan het touwtje. Dit soort oefeningen vindt Safie altijd erg leuk en leert ze ook vrij snel. Aan een slap lijntje lopen vindt ze echter maar niks. Ze gaat liever haar eigen weg. Halverwege de week ben ik ten einde raad en overweeg haar maar terug te brengen. Aan het eind van de week gaat het echter weer stukken beter, maar als we dan weer naar puppyles gaan, gaat ze helemaal uit haar dak en trekt als een gek. Op de poes van Froukje (veilig opgesloten in de bench) reageert Safie niet en is ook weinig geinteresseerd. Florio thuis is veel leuker want die loopt los en daar kan je kopstootjes aan uitdelen. Minder geslaagd is het natuurlijk als Florio in je mand ligt, want dat wil je niet hebben en moet je dus passende maatregelingen nemen, zoals in de buurt gaan klieren. Katten houden van hun rust, dus Florio gaat dan uit het mandje en zoekt een rustiger plek.

De hele week oefenen we slap aan het lijntje en ‘zit en wacht’ bij de deur.

Op puppyles ook weer volgen en wachten. Voor de komende week moeten we de puppies leren trap lopen, dat wil zeggen Safie moet bij het op- of afgaan aangeven waar de trap begint en dan de voorpoten op de tree zetten.