Puppy Safie

De sneeuw is veranderd in een vieze bruine drab. Safie zit er onder als ze naar buiten is geweest. Verder lijkt het wel of Safie de slaapziekte heeft. Normaal gesproken is het al een rustige hond in huis, maar deze week is ze wel erg sloom. Af en toe komt ze wel met een speeltje naar je toe, ook op kantoor. Ook wil ze wel met Florio spelen of deze wat plagen. Het is nog steeds niet beslist wie de baas is.

Max en Lorna zijn weer terug. Safie hoort Max buiten blaffen en dus loopt ze naar het raam en als ze hem ziet staat ze te kwispelstaarten.

Ook nog twee leuke reacties gekregen, een van jonge blinde vrouw (Kim) en een van blindengeleidehond (Pammy).

Op puppyles is Safie weer lekker aan het blaffen in het klaslokaal, evenals haar broertje. Zit dus duidelijk in de familie. Buiten oefenen we ‘af’. Eerst onder mijn been door en dan direct. Het lijkt wel of Safie niet graag gaat liggen. Mac, haar broertje, is wel aan de betere hand, maar heeft nu een hele nare plek op zijn rug. De rest van de zaterdag is Safie uitgeteld.

Zondagochtend is ze niet lekker, overgeven, met lange tanden eten, en dus maar weer slapen.

Safie is dinsdag nog niet lekker en we gaan dan maar naar de dierenarts. Ook haar ogen lijken rood te worden.
Volgens de dierenarts heeft ze een virus en een oogontsteking. Ze moet een paar dagen rustig aan doen, geen echte wandelingen, een beetje aan het lijntje houden en misschien gaat het dan over. Die avond krijgt ze er ook nog diarree bij. Dus de volgende dag hiervoor een recept gehaald. Ze gaat direct naar haar kleedje als we thuiskomen. Ze heeft het behoorlijk te pakken.

Florio komt haar af en toe bezoeken en geeft dan wat kopjes en likjes. Alleen heeft Safie niet zo veel belangstelling voor iets.

Aan het eind van de week lijkt ze wel wat meer geinteresseerd in het leven, maar ze is absoluut niet fit. Ze is heel snel moe. Wel eet ze weer gewoon en met smaak.

Safie gaat weer mee naar kantoor. Dit vindt ze wel zo fijn, want zodra ik de autosleutels pak staat ze al klaar. Ze wil niet meer thuis gelaten worden.

Het arme beestje heeft nu ook nog een keer oorontsteking en krijgt daar druppels voor. Haar oren voelen behoorlijk warm aan. Het lijkt wel of ze overgevoelig voor geluiden wordt.

Als het zonnetje maar een beetje schijnt, gaan we wat in de tuin werken. Dat wil zeggen, Florio ligt soezend te controleren en Safie komt af en toe even polshoogte nemen. Het echte werk wordt aan mij overgelaten.

We gaan naar puppyles. Onderweg naar Lelystad zien we weer veel roofvogels en hertjes. Als Safie blijft blaffen in het klaslokaaltje, moet ze de kennel in. Ze geeft geen kik, maar is wel weer blij dat ze er weer uit mag. Op het oefenpleintje doet ze dan erg haar best met de oefeningen, zoals ‘af’.

We gaan zo’n beetje elke dag naar de lammetjes kijken. Safie vindt dit namelijk erg boeiend. De lammetjes blijven aanvankelijk weg bij het hek, maar na een paar dagen komen ze eindelijk naar het hek om Safie van dichtbij te bekijken. Hier wordt Safie dan weer verlegen van en gaat van pure enthousiasme ook gras eten.

Bij ons kantoorgebouw worden met een hoogwerker de ramen gelapt. Als de hoogwerker weer wordt opgehaald door een oplegger wil Safie ervan geen kant langs. Ze heeft wel meer last van diverse vrachtwagens. Stadsbussen en brommers vindt ze niet erg. Echt snappen doe ik het niet. Dit probleem bespreek ik op puppyles en nu moet ik bijhouden waar Safie van schrikt.

Het is heerlijk weer en daarom is de puppyles lekker buiten. We oefenen in een bosje. Froukje houdt de hondjes vast totdat we ergens verderop staan. De hondjes moeten op ‘hier’ naar ons toekomen, op het gatje zitten en dan weer aanlijnen. Sommige hondjes vinden het bosje zo spannend dat ze eerst op onderzoek uitgaan en het baasje maar even laten staan. Safie is gewend om in het bos te lopen, dus die vliegt direct naar mij toe.