Puppy Safie

Deze week moet ik opletten voor welke vrachtwagens e.d. Safie bang is. Halverwege de week weet ik het nog steeds niet. Het is net of ze van alles een beetje schrikt (ook mensen) en dan direct weer herstelt. Af en toe denk ik dat ze zich aanstelt.

Toch is Safie een heel rustig hondje, als ze thuis is, in de auto ligt of op kantoor. Ze blaft niet, ze zeurt niet.

Safie lijkt vooral bang voor vrachtwagens die bezig zijn met laden en lossen. Als we bij de garage van Joh. een speciale vrachtwagen buiten zien, gaan we die bewonderen. We mogen ook een kijkje binnenin nemen. Tot onze stomme verbazing wil Safie ook de vrachtwagen in.

Op een ochtend gaan we naar het parkje achter ons kantoor. Safie vliegt naar het grasveld om met de andere honden te spelen en …. dan is er niemand. Ze blijft helemaal verbluft en teleurgesteld staan. We wandelen wat door het parkje, maar eigenlijk vindt ze het niet leuk totdat er eindelijk een hondje komt.

Florio gaat Safie steeds aardiger vinden. Hij gaat tegen Safie aanliggen op de vacht. Helaas vindt Safie dit nogal eng en draait zich om. Florio probeert het nog een keer, waarop Safie maar vertrekt.

Op puppyles hebben we lekker weer buiten geoefend met het commando ‘hier’.

Het regent nogal eens deze week en dus heeft Safie een nat pak. Bij thuiskomst wordt ze met een grote badlaken afgedroogd. Dit vindt ze een heel leuk spelletje. Als puppy verdween ze helemaal in dat grote laken, maar nu gaat het in twee etappes. En maar proesten en gek doen en veel uitschudden. Daarna nog wat kammen en … wat lekkers.

We gaan naar De Bleerinck, een verpleeghuis in Emmen, mijn moeder komt hier binnenkort te wonen. Eerst gaan we naar kantoor voor een intake gesprek. Safie gaat keurig onder tafel liggen slapen. Als we een rondleiding krijgen, duw ik mijn moeder in een rolstoel voort en Safie loopt keurig aan het lijntje mee. Of ze dit al jaren doet!! Aan belangstelling heeft ze ook geen gebrek en ze ontmoet zelfs andere honden.

Gisteravond wou Ricky, de buurtkat, meelopen op onze wandeling. Dat vond Safie niet goed, terwijl ze wel goed vindt als Florio op afstand meeloopt. Florio vindt dit niet echter niet zo leuk, dus ga ik apart met hem nog een blokje om.

Jammer genoeg regent het steeds tijdens puppyles, dus zitten we met de hondjes veel binnen. Dan krijgen we theorie en wel over het negeren als het hondje iets doet wat jij niet wilt. Buiten oefenen we de commando’s ‘hier’ en ‘naast’. Safie gaat ook niet meer als een dolle tekeer als we bij de hondenschool aankomen, wel blaft ze nog vaak in de klas.

Safie en Florio spelen en stoeien nog steeds. Florio heeft nu ontdekt dat hij onder Safie kan staan en dan is Safie de kat kwijt.

We gaan mijn moeder verhuizen naar De Bleerinck. Deze week moeten we er nog een keer naar toe. Het autoritje van 2 uur gaat Safie wel wat vervelen, maar eenmaal daar is ze de best opgevoede hond in Nederland. Keurig aan het lijntje, of keurig volgen zonder lijntje, naast de rolstoel of rollator. Alle complimentjes kalm aanvaarden en niet naar iemand toegaan op eigen initiatief. De bewoners van het verpleeghuis zijn stapelgek met het beestje. Iedereen wil haar wel aanraken en Safie doet net of ze niets merkt van al die belangstelling.

Als we in Amsterdam bij een stoplicht staan te wachten, roept iemand van de overkant: “Wat een mooie bijrijder heb jij”. Safie zit op de passagiersstoel op haar gatje eigenwijs naar buiten te kijken.

In het krantje Zone 020 staan een paar interviews met hondenbezitters van het parkje dat Safie en ik tijdens kantoortijd bezoeken.

Met puppyles gaan we lekker naar het bos met de hondjes. Ze mogen lekker los en stoeien. Daarna moeten we ze bij ons roepen. De theorieles wordt op het terras gegeven.

Elke ochtend gaan Safie en ik naar het parkje achter Oostenburg om daar met andere honden te stoeien en dan kunnen we ook ‘hier’ oefenen. Safie speelt naar hartelust, maar verder komt ze ook telkens even naar mij om te zeggen dat ze er nog is. Na een kwartiertje is ze uitgespeeld en loopt richting kantoor, steeds achterom kijkend of ik ook kom. Ze is dan ook een heel vies hondje geworden van al dat gestoei. Als ze ’s middags droog is, kam ik haar en dan is ze weer een schone hond.

In het nestkastje bij het keukenbalkon zit een echtpaar pimpelmeesjes te broeden. Ze komen via de berk aanvliegen. Als Safie en ik op balkon zijn, gaan ze rustig hun gang, maar als Florio erbij komt, dan gaan ze vreselijk te keer in de berk.

Deze week is er geen puppyles en we slaan een autoritje naar Emmen ook maar een keer over. We gaan lekker van de zon en de tuin genieten.